Hallo,
Ik ben Bettina Helewaut en hobbyfotografe. As ik met mijn camera op stap ben, vind je me vooral in oude en verlaten gebouwen, de vrije natuur, een landelijke of stedelijke omgeving. Ik hou van out of the box beelden met een knipoog naar de schilder-, prent- of cinematografische kunst. Hierna licht ik dat graag wat toe.
Ik kwam als dochter van een beroepsmilitair ter wereld. In mijn derde levensjaar trok ons gezin voor een militaire missie van vijf jaar naar Zaïre, tegenwoordig Democratische Republiek Congo. De kleuren die daar bij ondergaande zon aan de hemel verschenen, waren zo overdonderend mooi en maakten een immense indruk op me. Zo zijn licht en kleuren in mijn leven iets heel belangrijks geworden.
Eens terug in België settelden we ons in Oostende en begon ik eindelijk familieleden beter te leren kennen. Zo ook mijn grootoom, de kunstschilder Maurice Helewaut. Dankzij hem groeide mijn belangstelling voor grootmeesters in de schilderkunst zoals Pieter Paul Rubens, René Magritte en Claude Monet.
Ook mijn vroegere buurman Etienne Devettere maakte iets in mij los. Want dankzij hem, een verwoede stripverzamelaar, kwam ik in contact met de mooiste striptekeningen.
In 2016 ging ik naar de kijkdag van een vervallen boerderij in Mollem, deelgemeente van Asse, die openbaar verkocht zou worden. Ik was perplex en enorm ontroerd door de oude en vergane kleuren, het gezeefde licht, de eenvoud, het verdwenen leven en het verval. Hier is mijn passie ontstaan voor het vastleggen van ons erfgoed.
En vanwaar de knipoog naar de cinematografische kunst? Wel, als er iets is wat ik me herinner van op de tv toen ik nog thuis woonde, dan zijn het de afleveringen van Derrick, Der Alte en Tatort waar mijn moeder zo dolgraag naar keek. De spanning en ook angst die de beelden konden opwekken, zijn me bijgebleven. En zo verwerk ik soms bepaalde cinematografische technieken in mijn foto's.
